مطالعه انرژی حمل و نقل اروپا: کورتیزول در موکوس، مقیاس ها و مسیرهای آب پلاسما پس از 4Hour Transport
یک مطالعه منتشر شده در گزارش های علمی در تاریخ 14 نوامبر پاسخ های فیزیولوژیکی و مولکولی باس دریایی اروپا (Dicentrarchus لابیrax) را برای انتقال استرس، ارزیابی روش های نظارت کمتر تهاجمی و غیر تهاجمی مورد بررسی قرار داد. این کار، توسط Simó-Mirabet، Rodríguez-Viera، Molina-Roque و همکارانش، در 2 ژوئیه دریافت و در 29 سپتامبر پذیرفته شد.
نوجوانان باس دریایی به مدت 4 ساعت حمل و نقل و یا بلافاصله پس از حمل و نقل (گروه TRANSP) و یا پس از یک دوره بهبودی 24 ساعته (گروهRECOV)، در کنار گروه های کنترل غیر قابل جابجایی (CTRL1 و CTRL2). کورتیزول در چهار حالت اندازه گیری شد: پلاسما، مخاط پوست، مقیاس ها و آب.
پاسخ های حمل و نقل کوتاه معمولی مشاهده شد، از جمله اسیدی شدن آب، هامoglobin را افزایش داد و میزان آب گوجه فرنگی را کاهش داد، و سطح کورتیزول به طور قابل توجهی در تمام مردانگی های ارزیابی شده در ماهی های حمل و نقل افزایش یافت. همبستگی مثبت بین کورتیزول در موکوس، مقیاس ها و آب نسبت به پلاسما، این ناهنجاری های جایگزین را به عنوان ابزار قابل اعتماد و کمتر تهاجمی برای ارزیابی استرس تأیید می کند.
پاسخ های استرس ثانویه شامل گلوکز پلاسما بالاتر، تری گلیسیرید و lactate، همراه با گلوکز کبد و شیردهی عضلانی است. تغییرات عمده شامل تنظیم مقررات cxcr4، il10 و hsp70 در کلیه سر، و crhbp و hsp70 در مغز بود. نویسندگان نتیجه گرفتند که حمل و نقل باعث واکنش های استرس روشن می شود که می تواند توسط نظارت کمتر تهاجمی و غیر تهاجمی تشخیص داده شود.
منبع: GSM · ایالات متحده (نسخه انگلیسی · نسخه اصلی چینی)
عکس: 图：一条欧洲海鲈（Dicentrarchus labrax）在水中。作者：Julien Renoult，CC BY 4.0，维基共享资源。 / Photo: A European sea bass (Dicentrarchus labrax) underwater. Credit: Julien Renoult, CC BY 4.0, via Wikimedia Commons.
